فـشار اسـرائيل در جايـی نامـناسـب

فـشار اسـرائيل در جايـی نامـناسـب

در اينکه اسرائيلی‌ها، خواهان ايجاد صلح و امنيت و پيشبرد طرح فراگير صلح خاورميانه هستند، ترديدی نيست. اما سوال اينست که محاصره‌ی نوار غزه که منجر به فشار وارد آمدن بر فلسطينی‌ها می‌شود، چه کمکی به اين موضوع می‌کند. من مقاله‌ای را ترجمه کردم که نويسنده‌ی آن يکی از نظاميان اسرائيلی بود. او در آن مقاله، استدلال‌هايی قابل قبول در مورد اينکه اسرائيل، تمامی تلاش و دقت خود را بکار می‌گيرد که هيچ بی‌گناهی از فلسطينی‌ها جان خود را در درگيری‌ها از دست ندهد، بيان کرد.

در آن مقاله، چيزهايی مطابق با واقعيات بيان شد، از جمله اينکه مدت‌ها برنامه‌ريزی صورت می‌گيرد که هدف قرار گرفتن سران سازمان‌ها و گروه‌های تروريستی فلسطينی، بدون کمترين تلفات غير نظامی باشد. و اين را اسرائيلی‌ها نشان داده‌اند. ما در اخبار متعددی شنيده‌ايم که اين افراد تروريست چطور هدف هلی‌کوپترهای اسرائيلی قرار گرفته‌اند که تنها خودشان از بين رفته‌اند.

اما چيزی که در مورد محاصره‌ی نوار غزه رخ داده، به اعتقاد من، در تطابق با در پيش گرفتن سياست “پاسخ متناسب” نيست. اسرائيلی‌ها بيان می‌کنند که موشک‌اندازی فلسطينی‌ها به اسرائيل افزايش يافته است، اين حتما مساله‌ای مهم و امنيتی است. بايستی در مورد آن، حکومت محمود عباس پاسخ دهد، اما ظاهرا اين حکومت در مقابل عده‌ای که مساله‌دار هستند، ناتوان مانده و با اعلام موضع شفافی که در مورد اين گروه صورت داده، بر ضعف خود اقرار کرده است. اما اين مساله، همچنين در مورد حزب‌اله در لبنان وجود داشت، آن گروه تروريستی، مشکلاتی امنيتی را برای اسرائيل ايجاد کرده بود و با عکس‌العمل اسرائيل مواجه شد و اکنون سربازان سازمان ملل در جنوب لبنان استقرار يافته‌اند.

همچنين بايد اذعان کرد که اگر اسرائيل بارها و بارها هدف موشک‌های فلسطينی‌ها قرار گيرد، جامعه‌ی جهانی کاری در مورد آن نخواهد کرد، همچنانکه بارها نشان داده است که در مقابل عمليات‌های تروريستی سازمان‌های فلسطينی، به بيش از صدور بيانيه‌هايی که تاسف و اندوه خود را اعلام می‌کند، پيش نمی‌رود. جالب است که اتحاديه‌ی اروپايی، تنها چند سالی که حماس را به فهرست سازمان‌های تروريستی افزوده و حساب‌های آن را مسدود کرده است. مايه‌ی تاسف است که اسرائيلی‌ها در ميان اعرابی تشنه به خون آنها، بايستی به تنهايی به فکر امنيت خود باشند.

با تمامی اين اوصاف و در نظر گرفتن تمامی شرايط، آنچه در مورد محاصره‌ی نوار غزه ادامه يافته است، به گونه‌ای است که نمی‌توان برای آن استدلالی منطبق با منطق و عدالت تام و کمال ارائه داد. اگر قرار باشد پشتوانه‌ی ايجاد فشارها بر فلسطينی‌های ساکن در نوار غزه، چشاندن تلخی حمايت از تروريست‌های حماس؛ با هدف گسست ايجاد کردن ميان آنها و مخالفت با حماس باشد، اين منطقی نيست که بتوان آن را به سادگی تجويز کرد.

حتی اگر تمامی ساکنان نوار غزه، همان‌هايی باشند که اسرائيلی‌ها را دوست ندارند، اين موجب نمی‌شود که گرسنگی، نداشتن امکانات اوليه درمانی و پزشکی و سختی‌های معيشت که به واسطه‌ی محاصره‌ی غزه ايجاد شده آنها را رنج دهد، اين با عدالت سازگار نيست. اين با آزادی و رعايت کرامت انسانی سازگار نيست.

من باور دارم که آنچه در مورد زندان‌های اسرائيلی گفته می‌شود، و آنچه از برخوردها با آنهايی که تهديدی برای امنيت اسرائيل بوده‌اند و زندانی شده‌اند گفته شده، بسيار دور از واقع است. اينکه اسرائيل شمار زيادی از آنها که حتی به عملی که تهديد برای اسرائيل بوده دست زده‌اند، آزاد کرده است، و آنچه که در تصاوير تلويزيونی از زندان‌های اسرائيلی ديده‌ايم، نشان می‌دهد که تا چه اندازه سخنان بوق‌های تبليغاتی نفرت‌انگيزانِ نسبت به اسرائيل، از حقيقت دور است.

با آنچه از اسرائيلی‌ها در چند سال اخير که طرح صلح خاورميانه، موسوم به “نقشه‌ی راه” مطرح شده ديديم، اعتقاد داريم که اين محاصره در جهت درست عمل نمی‌کند. به عبارت ديگر، اگر صلح و امنيت با برخورد با تروريست‌ها و انجام تعهدات طرفين شکل می‌گيرد؛ اين اقدام، موجب خالی کردن اعتماد شکل گرفته ميان طرفين برای پيشبرد امور خواهد شد.

اسرائيل حق دفاع از شهروندان خود و تامين امنيت را دارد. اسرائيل حق دارد، با تروريست‌هايی که تدارک می‌بينند، آموزش می‌بينند، عمليات انجام می‌دهند و با آنها که کمک می‌کنند برخورد کند. اما سوال اينست که آيا تمامی آنها که در نوار غزه هستند، عاملان حملات انتحاری هستند؟ آيا حتی اکثريت آنها چنين تمايلاتی دارند؟ من باور دارم که آنها دوست دارند، زندگی توام با امنيت و آرامش داشته باشند، آنها قصد ستيزه‌جويی ندارند.

اسرائيلی‌ها برای برقراری امنيت، بايستی اقداماتی انجام دهند که تروريست‌ها را هدف قرار دهد، نه اينکه آنها را تقويت کند. فشار آوردن بر غير نظاميانی که تهديد کننده‌ی اسرائيل نبوده‌اند، همان چيزی است که تروريست‌ها از آن آتو می‌گيرند، تا ديدگاه سياه‌شان در مورد نوع رابطه‌ی اسرائيلی‌ها و فلسطينی‌ها را ترويج کنند.

محاصره‌ی نوار غزه، کمکی به از بين رفتن تروريسم نمی‌کند، همچنانکه تحريم طالبان نکرد و يا در انزوا قرار دادن رژيم صدام حسين کارگر نيافتد، و يا در مورد جاه‌طلبی‌های هسته‌ای ايران به نتيجه‌ی کامل نمی‌رسد. اينکه نوار غزه در تحريم بين‌المللی است، اينکه از ورود تجهيزات نظامی به آن حتما بايد جلوگيری شود، اينها قابل قبول هستند، اما آيا قطع سوخت، و منع ورود کالاهای ضروری نيز در زمره‌ی اينها است.

ارتش اسرائيل اگر تمامی اعضای سازمان حماس را دستگير و محاکمه کند، چه کسی حق اعتراض را به خود می‌دهد؟ آنچه بسياری از مردم در جهان می‌پرسند، اينست که چرا اسرائيل وارد غزه نمی‌شود و کار را يکسره نمی‌کند.